POM

De Surinaamse (thuis)keuken wordt in Nederland steeds bekender. Voor Surinamers is pom feesteten bij uitstek.Creolen, Hindoestanen, moslims, joden of christenen, mannen en vrouwen: hun pomrecepten worden van generatie op generatie overgeleverd. Alle bevolkingsgroepen bereiden deze ovenschotel op geheel eigen wijze. Bovendien wordt het gerecht als "broodje pom" ook in Nederland steeds populairder. Kortom, pom hoort bij de Surinaamse keuken. Als essentieel onderdeel van de eetcultuur, zijn ook herinneringen en emoties nauw met pom verbonden. Een basisingrediënt voor pom is de pomtajer, een Zuid-Amerikaanse knol, die door deskundigen graag met de aardappel wordt vergeleken. Desondanks bestaan wereldwijd maar een handvol gerechten. (Bron: pominnederland.blog2blog.nl)

 

POMTAYER

De tayer (Xanthosoma sagittifolium) is een plant uit de aronskelkfamilie (Araceae). Het is een kruidachtige, vaste plant waarvan zowel de wortelknollen als de bladeren worden gegeten.

De bladeren zijn langgesteeld, pijl- tot hartvormig, glanzend donkergroen of paars aan de bovenzijde en matgroen aan de onderzijde. De rechtopstaande bladsteel is tot 2 m lang, de bladschijf is tot 1 m lang. In cultuur gehouden planten bloeien zelden. De bloemen groeien in cilindrische bloeikolven (spadix), die omgeven worden door een 12-15 cm lang, wit schutblad (spatha). Aan de onderkant van de bloeikolf groeien de vrouwelijke bloemen, in het midden groeien steriele bloemen en aan de bovenkant van de bloeikolf groeien de mannelijke bloemen. De vruchten zijn kleine bessen, die twee tot vijf harde zaden bevatten.

De tot 2 kg zware wortelknollen kunnen worden gekookt, gebakken of gefrituurd. Ze worden in de Surinaamse keuken gebruikt in het populaire gerecht pom. De knollen zijn net als aardappelen rijk aan zetmeel, maar bevatten relatief weinig eiwitten en vitamines. In Afrika worden de knollen soms verwerkt in een pasta, fufu genaamd. De jonge bladeren en bladstelen kunnen worden gegeten. Ze worden meestal bereid op dezelfde manier als spinazie en bevatten ongeveer drie keer zoveel eiwit als de wortelknollen. Alle plantendelen bevatten oxaalzuur dat door verhitting wordt afgebroken.

De tayer stamt uit tropisch Midden- en Zuid-Amerika, waar de plant al duizenden jaren als voedselgewas wordt gekweekt. In de zeventiende eeuw werd de tayer door de slavenhandel naar Afrika gebracht. Deze soort verdringt door zijn betere smaak meer en meer de taro (Colocasia esculenta).

(BRON: WIKIPEDIA)

Civico.nl - WebfanatenTwitter     Algemene voorwaarden